صف بنزین؛ معطلی پشت نازل یا دردسر احراز هویت؟
تکرار مراحل احراز هویت، واردکردن رمز و مشکلات پرداخت با کارت بانکی میتواند سوختگیری را طولانی کند؛ آیا این روند به شلوغی پمپبنزینها دامن میزند؟
دنیای قلم - مریم امینی: قرار بود کارت سوخت، مصرف بنزین را مدیریت کند؛ اما حالا در بعضی جایگاهها، سوختگیری به چند مرحله احراز هویت، واردکردن رمز و پرداخت تبدیل شده است. رانندهای که برای چند لیتر بنزین به جایگاه آمده، ممکن است مجبور شود چند بار کارت بکشد، رمزهای مختلف وارد کند و میان کارت سوخت و کارت بانکی جابهجا شود؛ در همین فاصله، صف پشت سرش طولانیتر میشود.
یکی از دلایل گلایه رانندگان، الزام به احراز هویت و استفاده از کارت سوخت در کنار شیوه پرداخت هزینه بنزین است. وقتی راننده باید ابتدا کارت سوخت را برای شناسایی وارد کند و سپس برای پرداخت، دوباره کارت بکشد یا اطلاعات دیگری وارد کند، زمان هر سوختگیری افزایش مییابد. تکرار همین چند دقیقه در جایگاهی شلوغ میتواند صف را طولانیتر کند.
رمزهایی که کنار نازل فراموش میشوند
برای همه، به خاطر سپردن چند رمز و عدد کار سادهای نیست؛ بهویژه برای سالمندان یا افرادی که کمتر از پرداختهای کارتی استفاده میکنند. ممکن است راننده رمز را تا لحظه رسیدن به نازل به خاطر داشته باشد، اما بلافاصله آن را فراموش کند. این فراموشی باعث تلاش دوباره خواهد شد. در چنین شرایطی، مسئله فقط سرعت سوختگیری نیست؛ اضطراب راننده و انتظار خودروهای پشت سر او هم به ماجرا اضافه میشود.
کارت سوخت خانواده، کارت بانکی راننده
مشکل دیگری که بعضی خانوادهها با آن روبهرو میشوند، تفاوت صاحب کارت سوخت با فردی است که هزینه بنزین را پرداخت میکند. ممکن است کارت سوخت خودرو یا کارتهای سوخت اعضای خانواده در اختیار یک نفر باشد، اما کارت بانکی مورد استفاده برای پرداخت متعلق به فرد دیگری باشد. اگر سامانه پرداخت، تطابق هویت یا مالکیت کارتها را شرط کند، راننده ممکن است نتواند هزینه را با کارت بانکی خودش بپردازد و ناچار شود از کارت دیگری استفاده کند یا برای حل مشکل از متصدی جایگاه کمک بگیرد.
چند دقیقه برای هر خودرو، چندین دقیقه برای یک صف
طولانیشدن صف پمپبنزینها لزوماً به معنای کمبود بنزین نیست. سرعت خدمترسانی، تعداد نازلهای فعال، تعداد خودروها و مراحل پرداخت هم میتوانند در شکلگیری صف نقش داشته باشند. اگر هر خودرو فقط چند دقیقه بیشتر در جایگاه بماند، در ساعات پرتردد همین زمان اضافه برای خودروهای پشت سر به انتظار طولانی تبدیل میشود.
مسئله این است که هر مرحله اداری یا فنی، هرچند با هدف کنترل مصرف یا جلوگیری از تخلف طراحی شده باشد، باید از نظر سرعت و سهولت اجرا نیز سنجیده شود. اگر احراز هویت و پرداخت بهجای سادهترکردن سوختگیری، آن را پیچیدهتر کند، نتیجه برای شهروند چیزی جز معطلی بیشتر نخواهد بود.
پرسش اصلی این است: آیا میتوان احراز هویت، استفاده از کارت سوخت و پرداخت هزینه را طوری هماهنگ کرد که هم کنترل لازم انجام شود و هم راننده برای یک سوختگیری معمولی، چند بار در صف کارتخوان و نازل معطل نماند؟